Powszechne są różne przesadzone często informacje dotyczące użądleń przez szerszenie:
"siedem użądleń zabija konia, trzy dorosłego, a dwa dziecko". Przeprowadzono liczne badania
w celu weryfikacji tych informacji. Określono dokładny skład chemiczny jadu szerszenia. Oznaczono
także, dla porównania, wartość LD50 (ang. lethal dose) dla jadu pszczoły i szerszenia. Jest to
standardowe w toksykologii oznaczenie dawki, która powoduje śmierć 50% osobników w badanej
grupie. Ustalono, że do zabicia myszy potrzeba od 10 do 90mg jadu szerszenia na kilogram masy
ciała ofiary (średnio 50) i tylko 6mg/kg jadu pszczoły (wykres poniżej).
Z wykresy wynika, że jad szerszenia jest od 1,7 do 15 razy słabszy od jadu pszczoły.
Dodatkowo pojedyncze użądlenie pszczoły to 0,1 mg toksyn. Ponieważ wytwarzanie jadu to
proces bardzo energochłonny, a liczba osobników w kolonii to zaledwie kilkadziesiąt sztuk,
szerszenie nie mogą sobie pozwolić na marnotrawstwo w produkcji jadu.
Przy przeciętnym użądleniu szerszeń wstrzykuje zaledwie 0,01 mg jadu. Duże znaczenie
w zagrożeniu
atakami tych os ma miejsce użądlenia, im bliżej głowy i głównych naczyń
krwionośnych tym jest
niebezpieczniej. Dla osób uczulonych na ich jad, każde użądlenie może być
groźne wówczas należy
jak najszybciej zgłosić się do lekarza.
Skład chemiczny jadu osowatych, tylko nieznacznie różni się między gatunkami. Jego działanie
niewiele odbiega od jadu pszczoły. Poniżej przedstawiono skład chemiczny i działanie na organizm
człowieka jadu pszczoły i kilku przedstawicieli osowatych.
 | 
